W biurowej kuchni zawsze stoi stos jakichś kubków i zawsze ktoś narzeka, że albo ich brakuje, albo jest ich za dużo. Obserwuję to od lat i przyznaję, że moje zdanie na ten temat zmieniało się kilka razy, zależnie od tego, czy akurat sprzątałem po spotkaniu z klientem, czy szukałem czystego kubka o ósmej rano. Kubki plastikowe wzbudzają we mnie emocje, których nie umiem do końca uporządkować, bo ich zalety są oczywiste, a wady równie łatwo zauważyć. Poniżej opisuję, co o nich myślę po latach pracy w różnych miejscach, i zaznaczam, że to moje subiektywne wrażenia, a nie ogólna reguła.

Dlaczego biurowy zestaw kubków wywołuje u mnie sprzeczne emocje?

Z jednej strony wiem, że jednorazowe naczynia generują odpady, które da się łatwo ograniczyć, i nie lubię patrzeć na pełen kosz po każdym zebraniu. Z drugiej strony wiem też, jak wygląda biuro bez nich w dniu, w którym przychodzi dziesięć osób z zewnątrz, a zmywarka właśnie się zepsuła. Ten rozdźwięk sprawia, że nie umiem być zdecydowanym zwolennikiem ani przeciwnikiem, i wolę mówić o proporcjach niż o zakazach.

Co mnie przekonuje w jednorazowych naczyniach?

Największym argumentem za jest wygoda przy sytuacjach niecodziennych. Gdy do firmy przychodzą goście, szkolenie trwa cały dzień albo ktoś zostaje po godzinach, jednorazowe naczynia zwalniają mnie z myślenia o zmywaniu i o tym, czyj kubek stoi w zlewie od trzech dni.

Do sytuacji, w których doceniam kubeczki plastikowe jednorazowe, należą na przykład:

• wizyty klientów, którym nie chcę podawać herbaty w kubku z nadrukiem sprzed kilku lat;
• szkolenia i warsztaty z dużą liczbą uczestników;
• dystrybutor wody na korytarzu, przy którym ludzie zatrzymują się tylko na chwilę;
• imprezy firmowe, na których ilość naczyń trudno przewidzieć;
• okresy, w których z różnych powodów nie ma dostępu do zmywarki.

Co mnie w nich irytuje?

Najbardziej przeszkadza mi cienka ścianka, która przy gorącej kawie parzy dłoń. Kubki plastikowe do kawy bywają różne i trzeba przyznać, że część z nich ma wzmocniony brzeg, ale w biurowych szafkach zwykle leżą najtańsze modele, które po nalaniu wrzątku wyginają się i stają się niewygodne w użyciu. Mam wrażenie, że ten drobiazg psuje poranek częściej, niż ktokolwiek chce przyznać.

Drugim problemem są kubki zostawiane po spotkaniach. Pojawiają się na parapetach, w sali konferencyjnej, przy drukarce i zawsze w momencie, gdy ktoś szuka miejsca na dokumenty. Jednorazowe naczynie bez wyznaczonego miejsca na odpady staje się źródłem bałaganu szybciej, niż można przypuszczać, i dlatego uważam, że osobny pojemnik przy stole konferencyjnym jest równie ważny jak sam zapas kubków.

Gdzie wolę naczynia wielorazowe?

W codziennej pracy bez wątpienia lepiej sprawdza się własny kubek, który stoi na biurku i nie wymaga niczyjej pomocy. Nie trzeba go uzupełniać, nie trzeba wyrzucać po jednym użyciu, a poza tym lepiej trzyma ciepło. Poniższe zestawienie pokazuje, jak widzę podział w różnych sytuacjach, choć każdy zespół może dojść do innych wniosków.

Sytuacja	Moja preferencja	Dlaczego
Codzienna kawa przy biurku	kubek wielorazowy	trzyma ciepło, nie generuje odpadów
Woda z dystrybutora	kubek lub butelka własna	mniej śmieci przy dużej liczbie użyć
Wizyta klientów	jednorazowe lub porcelana	zależy od charakteru spotkania
Szkolenie na kilkadziesiąt osób	jednorazowe	brak czasu na zmywanie
Kawa na wynos	plastikowe kubki z pokrywką	zamknięta pokrywka chroni dokumenty

Jaki kompromis wydaje mi się rozsądny?

Przez lata doszedłem do wniosku, że sensowne jest połączenie obu podejść zamiast wybierania jednego z nich za wszelką cenę. Nie jest to rozwiązanie, które mogłoby się spodobać każdemu, ale w praktyce działa lepiej niż twardy zakaz albo pełna swoboda.

W moim wyobrażeniu wygląda to mniej więcej tak:

1. Każdy pracownik dostaje własny kubek wielorazowy lub przynosi swój z domu.
2. Jednorazowe naczynia trzyma się w jednym miejscu i używa tylko przy gościach oraz szkoleniach.
3. Kubki plastikowe 100 sztuk w jednym opakowaniu kupuje się raz na kilka miesięcy, a nie co tydzień.
4. Przy sali konferencyjnej stoi osobny pojemnik na zużyte kubki.
5. Co jakiś czas sprawdza się, ile opakowań zeszło, i dopasowuje zapas do rzeczywistego zużycia.

Moje zdanie na koniec

Nie uważam, żeby plastikowe kubki jednorazowe były z natury złe, choć nie bronię ich nadużywania. Najwięcej sensu mają tam, gdzie ich użycie jest okazjonalne i zaplanowane, a najmniej tam, gdzie zastępują zwykłe przyzwyczajenie, by raz w tygodniu umyć własny kubek. Pewnie niejeden czytelnik ma na ten temat inne przemyślenia, i dobrze, bo właśnie takie różnice ułatwiają znalezienie rozwiązania, które będzie pasowało do konkretnego zespołu. Ja sam ciągle uczę się, ile jednorazowych naczyń naprawdę potrzebuję w pracy, a ile to tylko wygodny odruch.